Cijfergegevens

De wetenschappelijk publicaties over het voorkomen en over de oorzaken van (huiselijk) geweld zijn beperkt. Het wetenschappelijk onderzoek dateert pas vanaf 1990. Gegevens over geweld of gewelddadig gedrag blijven vaak verborgen en worden niet meegedeeld.


Hoe is de situatie in België?
Volgens de politiestatistieken bedroeg in 1999 de totale criminaliteit 857.445 gevallen:5.806 betroffen partnergeweld, 525 geweld van ouders op -16jarigen, 618 geweld tegenover ouders.
Deze cijfers zijn gebaseerd op geweldmeldingen.

Een team van het Limburgs Universitair Centrum heeft onderzoek gedaan (1998) naar de ervaringen met geweld gedurende de hele levensloop.De onderzoekers gaan niet uit van politiestatistieken maar werken op basis van steekproeven: ze hebben 1.439 vrouwen en mannen ondervraagd.


Uit hun onderzoek is gebleken dat:
     · ongeveer 70% van de onderzochte populatie geconfronteerd is geweest met fysiek
       en /of seksueel geweld;
     · vrouwen vlugger slachtoffer worden van seksueel geweld en mannen meer
       geconfronteerd worden met fysiek geweld;
     · in de periode 1988-1998 11% meer vrouwen slachtoffer zijn geworden van seksueel
       geweld.

Een belangrijk onderdeel van het onderzoek betreft de relatie tussen dader en slachtoffer. Zowel voor de vrouwelijke als voor de mannelijke slachtoffers van fysiek geweld zijn de ouders de belangrijkste daders. Eén op de drie vrouwen en bijna vier op de tien mannen maken als kind fysiek geweld mee in het gezin. In één op vijf gevallen is de partner aansprakelijk voor het seksueel geweld op vrouwen. Meestal zijn de geweldplegers mannen.

Uit een onderzoek van het Centrum voor Bevolkings-en Gezinsstudie (2000) naar de leefsituatie van 1.995 Vlaamse jongeren tussen de tien en de achttien jaar blijkt dat 10% van de jongeren slachtoffer zijn van fysiek en verbaal geweld door hun ouders. Wat opvalt, is dat moeders bijna even vaak als slaan en schelden als vaders.