Aanpak

België

In ons land bestaat sedert 1997 een wet die het mogelijk maakt om strafrechtelijk op te treden tegen partnergeweld. Daarin staat duidelijk dat slagen en verwondingen tussen partners een misdrijf vormen en dat de partnerrelatie bovendien een strafverzwarende omstandigheid is.
Ondanks deze wet worden de klachten wegens slagen en verwondingen tussen partners bijna systematisch geseponeerd. Bovendien kan de rechtbank niet optreden in gevallen van psychologisch geweld.

Op 10 januari 2003 heeft de senaat het wetsontwerp op het partnergeweld goedgekeurd. Daardoor kan de gehuwde of samenwonende partner die slachtoffer is van geweld de rechter verzoeken haar of hem de echtelijke verblijfplaats toe te wijzen, als dringende en voorlopige maatregel of bij het uitspreken van de echtscheiding. Ook wordt de minimumstraf voor partnergeweld opgetrokken, van 6 maanden naar 1 jaar, om de wet op de voorlopige hechtenis van toepassing te kunnen maken en aldus de dader te kunnen aanhouden.
Deze wettelijke regeling schiet vooral tekort op het vlak van de preventie. Een preventieve uithuisplaatsing van de dader, gedurende een bepaalde tijd, met een contactverbod om erger te voorkomen zou blijk geven van een aanpak die meer op een oplossing is gericht.


Europa

Het DAPHNE-initiatief van de Europese Gemeenschap is een van de preventieve maatregelen ter bestrijding van geweld tegen kinderen, jongeren en vrouwen. Het programma geeft financiële ondersteuning aan transnationale projecten die als doel hebben geweld te voorkomen. Voor informatie, klik hier.


De wereld

Het rapport van de wereldgezondheidsorganisatie over "health and violence"met als focus het interpersoonlijke geweld is op 3 oktober 2002 in Brussel voorgesteld. De WHO bevraagt de aangesloten landen over hun beleidsplannen en hun verwezenlijkingen om interpersoonlijk geweld te voorkomen. Bedoeld wordt partnergeweld, kindermishandeling, kindermisbruik, jongerengeweld, oudermishandeling, seksueel geweld en suïcide.

Uit het rapport blijkt dat één op de vier vrouwen minstens eenmaal in haar leven geconfronteerd wordt met seksueel geweld gepleegd door de partner of een naast familielid. Vrouwen die een gewelddadige dood sterven, worden in bijna 50% van de gevallen gedood door hun (ex)-echtgenoot of vriend.
De doelstellingen van deze Global Campaign zijn:
     · gevoeliger maken voor het geweld als een belangrijk publiek gezondheidsprobleem,
     · over meer mensen en middelen beschikken om het geweld te voorkomen.


Op 1 augustus 2006 publiceerde Unicef en The Body Shop een internationaal rapport waarin men aandacht vraagt voor de zeer schadelijke, blijvende gevolgen van huiselijk geweld voor kinderen. Wereldwijd hebben naar schatting 275 miljoen kinderen te maken met huiselijk geweld.
Huiselijk geweld is een verborgen probleem waarover in de meeste landen, samenlevingen en gezinnen niet openlijk wordt gesproken. Het rapport 'Behind Closed Doors' is een eerste internationale poging om de aard en omvang van de impact van huiselijk geweld op kinderen in kaart te brengen.
Het rapport omschrijft huiselijk geweld als lichamelijke, seksuele of geestelijke mishandeling van een ouder of een verzorger. Het zien, horen of anderszins meemaken van huiselijk geweld kan gevolgen hebben voor de lichamelijke, emotionele en sociale ontwikkeling van een kind. Ze hebben grotere kans op leer- en gedragsproblemen, depressie, delinquent gedrag, verslavingen, en ook lopen zij grotere kans later in het leven zelf slachtoffer of dader te worden van huiselijk geweld.

"We moeten alles doen wat binnen ons bereik ligt om te zorgen dat kinderen opgroeien in een veilige, stabiele omgeving, zonder geweld." aldus de UNICEF-voorzitter. Overheden hebben een cruciale rol in het doorbreken van de geweldscyclus in huis en het beschermen van kinderen.